خانه ی آخر

 

 

نه راه به جایی، نه پناهی ،نه امیدی

 چون قفل زبان بسته به دنبال کلیدی

 

سرگشته ازین بازی بی فایده ای  دل

 سربازی و تا خانه ی آخر نرسیدی

 

سهم تو ازین سال پر از حادثه روزی ست

 چون ماهی قرمز وسط سفره ی عیدی

 

بی حاصلی از برزخ سی سال تکاپو

 نه طالع نحسی ، نه سرانجام شهیدی

 

بگذار در آغوش تو ویران شوم امروز

 بی فایده است از تو تقاضای جدیدی

                              شعر:استاد عبدالجبار کاکایی