از پارس برآمدم . از پارسوماش . این گفته من است . کوروش پسر ماندانا و کمبوجیه . من کوروش فرمان دادم که بر مردمان ملال نرود . زیرا ملال مردمان ملال من است و شادمانی مردمان شادمانی من . بگذارید هرکس به آیین خویش باشد . زنان را گرامی بدارید . فرودستان را دریابید . و هرکس به تکلم قبیله خویش سخن گوید . گسستن زنجیرها آرزوی من است . ما شب و شقاوت را خواهیم زدود ، زندگی را ستایش خواهیم کرد . تا هست سرزمین من آسمانی باد . که در او رود های بسیاری جاری است . ما دامنه ها و دشت هایی داریم دریا وار . سحرآمیز ، سرسبز و برکت خیز . و شما را گفتم این بهشت بی گزند را گرامی بدارید . سرزمین من توان شکفتنش بسیار است . سرزمین من ، مادر من است . تا هست خنده شادی خیز کودکان خوش باد ، تا هست شهریاری بانوان و آواز خنیاگران خوش باد . تا هست رودها بسیار تر و بسیارتر باد . از اندوه و عزا به دور باد سرزمین من . تا هست هرگز دلتنگی به دیدارتان نیاید . تا هست اندوه آدمیان مرده باد . به یادتان می آورم بهترین ارمغان آدمی آزادی ست . باشد که تا هست از خان و مان ملتم عطر و ترانه برخیزد . مردمان ما شایسته آرامش و آزادی اند ، مردمان ما شایسته شادمانی و ترانه اند . مردمان ما شایسته عدالت و علاقه اند ، دودمانتان در آرامش ، زندگی هاتان دراز ، و آینده تان روشن تر از امروز باد ، این آرزوی من است